باد خنک پرده ی اتاقش رو تکون می داد . هنوز کمی خوابش می او مد.ساعت رو نگاه کرد.

6:30.از جا پرید.امروز... !روز خوبیه!حتما امروز...!

از خونه زد بیرون.منتظر بوداول اون اومده باشه اما صندلیش خالی بود.تعجب کرد.پیش خودش

فکر کرد شاید داره غافلگیرش میکنه.حتما تا 10 دقیقه دیگه خودش

رو میرسونه .1ساعت2ساعت ظهر عصر شب...!!!باید بر میگشت.اما بدون اون.اگه اون می

اومد همه چی تموم میشد.برای همیشه پیشش می موند.برای همیشه. یک روز دو روز...سه...

27روز.

دو قدم رفت جلو...ترسید.خجالت کشید و یک قدم برگشت عقب.هنوز میگفت:بگیرش

گفت:نه بذار یادگاری.

-گفت:نه!

-پس بذار همیشه اینجا توی قلبم اینجا تو خاطراتم بمونه!

دستشو گذاشت روی بازوش.درد داشت.کمی فشار داد.سرشو انداخت پایین و رت.

خاطره ها رو یادگاریها رو همونجا توی قلبش همونجا توی ذهنش گذاشت و رفت.

عشق نیز چون آتش است که پنهان نمیماند زیرا هر چه عاشق در  

آموخته ام که حقیقت همیشه آن چیزی نیست که به نظر میرسد.

آموخته ام که گاهی چشمها هم میتوانند به دل دروغ بگویند.

آموخته ام که شاید نتوان با پول انسانها را خرید ولی با مهربانی

حتما میتوان!

آموخته ام که عشق پنهان و آرام بسیار عمیقتر از یک عشق آتشین

است.

عشق نگاهها را زیباتر میکند.

آموخته ام که گاهی سکوت نه تنها کارها را هموار نمیکند بلکه باعث

خرابتر شدن اوضاع هم میشود.

آموخته ام گاهی اوقات بهترین چیز بی تفاوت بودن است.

آموخته ام که هر وقت خواسته ام توانسته ام چیزی را تغییر دهم.

آموخته ام که ظرفیت بعضی انسانها اندازه ی یک لیوان است

بعضی ها اندازه ی یک سطل وبعضیها به اندازه ی تمام دنیا.